"Ey Insanlar!

Kendiniz için ahiret azýðý hazýrlayýnýz ve onu kendinizden önce gönderiniz!

Elbette bilirsiniz ki, ölecek ve dünyada her þeyinizi geride býrakacaksýnýz!

Sonra Alemlerin Rabbi, arada bir tercüman ve perde bulunmaksýzýn sizden herbirinize:

Sana benim Resulum gelip, emirlerimi teblið etmedi mi?

Ben sana mal verdim, ihsanda bulundum.

Sen, bu nimetlerden, kendine ahiret payý ayýrdýnmý? diyecek

Oda, saðýna soluna bakacak, hiç bir þey görmeyecek.

Sonra, önüne bakacak, orada da cehennemden baþkasýný görmeyecek!

Öyle ise, yarým hurma ile de olsa, cehennemden kendisini korumaya gücü yeten hemen o hayrý iþlesin.

Onu bulamayan da güzel bir sözle kendisini korumaya çalýþsýn.

Çünkü bir iyiliðe, on mislinden yediyüz misline kadar sevab verilir.

Selam size, ALLAH'ýn rahmet ve bereketleri üzerinizde bulunsun!"

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

gazetealemi

Rûm,30/21

Deðerli Müminler! Yüce Allah, insaný diðer varlýklardan üstün kýlmýþ, farklý cinslerin bir araya gelerek, sevgi ve saygý temeline dayalý huzurlu aileler kurmalarýný istemiþtir. Zira aile, toplumun temeli ve çekirdeðidir. Aile, belirli baðlarla birbirine baðlý olan, karþýlýklý hak ve ödevlere sahip bireylerin oluþturduðu bir kurumdur. Eþler için huzur, paylaþým ve iffet mekaný; çocuklar için terbiye, sevgi ve þefkat ocaðý olan ailenin son derece önemli olduðu inkar edilemeyecek bir gerçektir. Bu nedenledir ki ilk insan ve ilk peygamber hayata eþiyle ve ailesiyle baþlamýþtýr. Aile hayatýnda dertler, kederler, problemler bir bütünün parçalarý olan aile bireyleri arasýnda paylaþým ve fedakarlýkla hafiflerken, sevinçler bayrama dönüþür. Anne-babanýn þefkat kucaðýnda yetiþtireceði merhamet, doðruluk, dürüstlük gibi milli ve manevi deðerlere saygýlý yavrularla toplumun geleceði teminat altýna alýnýr. Saygýdeðer Müslümanlar! Yüce Kitabýmýz Kur’an’da hemen her konuda bizler için en güzel örnek olarak gösterilen Peygamberimiz Hz. Muhammed’in sadakat, fedakarlýk, sevgi, hoþgörü ve mutluluk örnekleriyle dolu aile hayatý da ayrý bir önem arz etmektedir. Alemlere rahmet olarak gönderilen Hz. Peygamber sadakat sahibi bir eþ, sevgi ve þefkati eksilmeyen bir baba, emin ve fedakar bir dost idi. Onun aile yuvasýný, huzur, paylaþým, adalet, fedakarlýk ve saygý tablolarý süslerdi. Allah Resulünün baba olduðu aile ocaðýnda, coþkun ýrmaklar gibi gönülden fýþkýran muhabbet, þefkat, merhamet ve deðer verme, yokluðu hissedilmeyen temel unsurlardý. Onun yuvasý, eþiyle, çocuðuyla insanî erdemlerin yaþandýðý bir yuvadýr. Bu duygu ve temeller üzerine kurulan aileden, eþ olarak sadakatin asla esirgenmediði Hz. Hatice’ler, bilgi ve hikmet kaynaðý olan Hz. Aiþe’ler, sevgi, saygý ve merhametin evlada dönüþtüðü Hz. Fatýma’lar edep timsali Hz.Hasanlar, Hz.Hüseyinler yetiþmiþtir. Hasýlý bütün bu güzellikler Kutlu elçinin yuvasýnda insanlýk için birer sembol haline gelmiþtir. Deðerli Kardeþlerim! Çaðýmýzda toplumlar büyük ailevî problemlerle karþý karþýyadýr. Boþanan çiftlerin, yýkýlan ailelerin, þefkat, saygý ve sevgi ortamýndan mahrum eþ ve yavrularýn sayýsý gün geçtikçe artmaktadýr. Öyle ki, “anneciðim, babacýðým, evladým” gibi sevgi ve þefkat yüklü sözcüklere hasret kalan insanlar hiç de az deðildir. Bu problemlerin aþýlmasýnda Allah’ýn en güzel örnek olarak takdim ettiði kutlu elçinin aile yapýsýný süsleyen deðerlerin hayata geçirilmesi kaçýnýlmazdýr. O yüce Resul bir eþ olarak; “Mü’minlerin imanca en mükemmeli, ahlaken en güzel olanlarýdýr ve hayýrlý olanlarýnýz da ailesine karþý hayýrlý olanlardýr.”[1], “Bir kimse hanýmýna kin duymasýn; zira onda hoþlanmadýðý huylarý varsa buna karþýlýk, memnun kalacaðý huylarý da vardýr.”[2] diye ümmetine sesleniyordu. Hz. Peygamber; “Küçüðümüze merhamet etmeyen ve büyüklerimize saygý göstermeyen bizden deðildir.”[3] diyordu. Kardeþlerim! Müminler olarak eþimize, çocuðumuza Hz. Peygamberin sadakatini, sevgisini, merhametini, fedakarlýðýný göstermenin gayreti içinde olalým. Ailemizde ahlak, edep, hoþgörü, haklara saygý temel prensipler olmalýdýr. Bu prensipleri hayata geçirmek, hem inancýmýzýn hem de saðlýklý ve erdemli bir toplum olmanýn gereðidir. Hutbemi baþlangýçta okuduðum âyetin mealiyle bitirmek istiyorum: “Ýçinizden kendileriyle huzura kavuþacaðýnýz eþler yaratýp, aranýzda sevgi ve rahmet var etmesi, Allah’ýn varlýðýnýn belgelerindendir. Bunlarda düþünen bir toplum için dersler vardýr.”[4] [1] Tirmizî, Radâ’, 11; Ýbn Mâce, Nikâh, 50; Müsned, II, 472. [2] Müslim, Rada’, 63; Müsned, II, 329. [3] Tirmizî, Birr, 15. [4] Rum, 30/21 (A4 çýktý almak için)

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

gazetealemi

ÝL                     : HATAY

AY-YIL             : AÐUSTOS - 2007

TARÝH              : 31.08.2007

 

VATAN SEVGÝSÝ VE MÝLLÝ  ZAFERLERÝMÝZ

 

Ali Ýmran 13

           

Deðerli Müslümanlar!

Ýnsanlar  yaratýlýþ itibari ile daðýnýk ve toplu þekilde yaþarlar. Toplu þekilde yaþadýklarý yere vatan denir. Toplum halinde yaþayan insanlar hürriyet ve istiklalle vatanlarýný korurlar. Vatandaþlarýndan hürriyetlerinden mahrum olan millete dünyada huzur ve rahat olamazlar.

 

Muhterem Müslümanlar!

Bu cennet vatan bize ecdat emanetidir. Bu emaneti severek koruyarak gerektiðinde caný feda ederek emanete sahip çýkmalýyýz. Yüce Allah Kuranda þöyle buyurur: ’Allah yolunda savaþanlarla inkarcýlar karþý karþýya geldiklerinde, inkarcýlar karþýlarýndaki Müslümanlarý iki misli görürler.Allah dilediðini yardýmý  ile destekler (1) Atalarýmýz her gittikleri yerlere Ýslamý anlatmýþlar, oralarý birer Ýslam abidesi haline getirmiþlerdir.Vataný olmayan milletlerin can mal namus nesil emniyetleri olmadýðý gibi dini emirleri rahatlýkla yaþayamazlar onun için vatanýný korumak sýnýrlarýnda nöbet tutmak  içerden ve dýþardan gelen tehlikelere karþý koymayý nafile ibadet sevabý saymýþ,onunla canýný vermeyi þehitlik mertebesi ile mükafatlandýrmýþtýr.

 

Muhterem Müslümanlar!

Olmuþ olan olaylar bazen insanýn hafýzasýndan silinmez. Ecdadýmýz Ýslamý seçtikten sonra tarihimiz milli zaferlerle dolmuþtur. Üzerinde yaþadýðýmýz þu güzelim  cennet vatanýmýz maddi ve manevi zorluklarla kurulmuþtur bu vatanýmýzýn her karýþ topraðýnda þehitler yatmaktadýr.Milli þairimiz ne güzel ifade ediyor : Öyle meþbu-u, þahadet ki bu öksüz toprak. Fýþkýran otlarý bir sýksa ondan kan çýkacak. (2) Ecdadýmýz vatanlarý uðruna canlarýný ve mallarýný feda etme anlayýþý dinimizin vataný sevmeye savunmaya verdiði önemi göstermektedir.

 

 

 

 

 

           

 

 

 

Muhterem   Müslümanlar!

Tarihimiz milli zaferlerle dolu olup altýn harflerle yazýlmýþtýr. Ýstanbul’u fetheden fatih ya Ýstanbul beni alýr ya Ýstanbul’u ben alýrým buyurmuþlar. Malazgirt zaferi ile Türklerin Anadolu’ya gelmesini saðlayan Alparslan þehit olursam bu beyaz elbisem kefenim olsun gazi olursam önümüzde hayýrlý günler var buyurmuþlar. Malazgirt savaþýndan sonra yurdumuza haçlý savaþlarý baþlamýþ Osmanlý Devletini çökmesi ile Mondros mütarekesi ve Sevr anlaþmasýyla topraklarýmýz taksim edilmiþti. Ecdadýmýz bu taksimatý kabul etmeyerek yokluk içinde en zor þartlarda tarihe Türk Ýstiklal Savaþý diye geçen ve dünyaya Türkiye’nin Türk yurdu olduðunu kanýtlayan 30 Aðustos zaferidir.            1922 yýlýnda Büyük Millet Meclisinde  M.Kemal Atatürk “Arkadaþlar tek baþýma kalsam dahi Türk Bayraðýný göðsüme sarýp þehit olacaðýma huzurunuzda yemin ediyorum.!” Diyerek vatan sevgisi ve milli duygusunu ortaya koymuþtur.

 

           Muhterem  Müslümanlar!

 

30 Aðustos zaferi ile Türk topraklarý asla iþgal edilmeyeceði halký esir olmayacaðýný bayraðýnýn inmeyeceðini ezanlarýnýn susmayacaðýný bütün dünyaya haykýrmýþtýr bu zaferler imanýn,ilmin,azmin,cesaretin bir ürünüdür milli þairimiz kim bu cennet vataný uðruna olmaz ki feda, þüheda fýþkýracak topraðý sýksan þüheda (3) ifadesindeki þu güzelim cennet vatanýmýzý sevelim, koruyalým, kollayalým.

 

Þu kopan fýrtýna Türk  ordusudur ya rab,

Senin uðruna ölen bu ordudur ya rab

Ta ki yücelsin ezanlarla, müeyyed namýn,

Galib et çünkü bu son ordudur Ýslam’ýn.

 

 Göðsünde iman, elinde Kur’anla, vatan iþgal edilmesin, bayrak inmesin, ezan susmasýn diye canlarýný feda ederek bize eþsiz bir vatan býrakan þehitlerimizi rahmet ve minnetle anýyoruz  Ruhlarý þad olsun

 

____________________

1) Ali  Ýmran 13

2) Safahat

3) Safahat

 

       

                                   Rafet APA

                                   Aktaþ Ýskan Camii Ý.H.

                                                           KIRIKHAN                  

 

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

gazetealemi

ÝL                     : HATAY

AY-YIL             : AÐUSTOS - 2007

TARÝH              : 17.08.2007

 

 

ÝNSAN HAKLARINA SAYGI

 

 

Deðerli Müminler!

Ýnsan toplu yaþamak zorunda olan sosyal bir varlýktýr. Bu itibarla sosyal iliþkileri düzenleyecek bir nizama ihtiyaç vardýr. Toplum hayatýný düzenleyen ve devlet müeyyidesi ile kuvvetlendirilmiþ olan kaidelerin bütününe hukuk denir. Hukukun insanlara tanýdýðý menfaate ve salahiyete hak denir. Herkese tanýnmasý gereken temel hak ve hürriyetler için de “Ýnsan Haklarý’’ tabiri kullanýlmaktadýr.

 Ýnsan haklarý konusuna son derece önem veren dinimiz bu haklarýn çiðnenmesine hiçbir þekilde rýza göstermemekte, bu hakkýn soy sop, renk, ýrk, mal ve makam üstünlüðü iddiasý ve benzeri gerekçelerle ihlal edilmesine müsaade etmemektedir.  Çünkü dinimize göre insanýn iradesinde olmayan yaratýlýþtan gelen özellikler bir üstünlük sebebi olmadýðý gibi insan haklarýný ihlal etmeye gerekçe de olamaz.

 

Deðerli Mü’minler!

Yüce dinimiz Ýslam’a göre korunmasý gereken beþ mukaddes esas: can, mal, namus, din ve akýldýr. (1)  Bu esaslarýn emniyeti, insanýn ve insanlýðýn emniyet ve selametidir. Korunmasý istenen bu beþ esasa doðrudan veya dolaylý yapýlan her saldýrý insan haklarýnýn ihlali ve kul hakký olarak deðerlendirilmektedir.

 Deðerli Mü’minler!

En temel insan hakký olan hayat hakkýnýn dokunulmazlýðý Yüce Kitabýmýz Kur’an-ý Kerim’de  ’Kim bir mü’mini kasden öldürürse cezasý, içinde temelli kalacaðý cehennemdir. Allah ona gazap etmiþ, lanetlemiþ ve büyük bir azap hazýrlamýþtýr (2).  buyurulmak suretiyle teminat altýna alýnmýþtýr.

Yine gýybetin, dedikodunun, iftiranýn, kötü lakap takmanýn, insanlarla alay etmenin, kiþinin ayýplarýný araþtýrmanýn yasaklanmasý (3) kiþinin þahsiyet ve itibarýnýn korunmasý açýsýndan gözetilmesi gereken insan haklarý kapsamýnda deðerlendirilmiþtir.

Ayrýca, hýrsýzlýk, gasp, alýþveriþte aldatma vb. davranýþlarýn dinimizde yasaklanmýþ olmasý da bir diðer insan hakký olan mal emniyetini temin içindir.

 

 

 

 

 

 

 

Deðerli Mü’minler!

Hürriyet, varken kýymeti tam anlaþýlamayan temel bir haktýr. Ýnsan için hür olmak asýldýr. Dinimiz baþkalarýnýn hak ve hürriyetlerine tecavüz etmemek kaydýyla insanlara din ve dünya iþlerinde hür iradesiyle serbest hareket imkaný saðlamýþ, þahsi hürriyet Ýslam’da en geniþ manasýyla tanýnmýþtýr. Bir kimsenin hayat ve þahsiyetine saldýrý zulüm olarak kabul edilmiþtir.

            Bunlardan baþka; düþünce ve söz hürriyeti, iþ ve meslek hürriyeti, seyahat hürriyeti, mülkiyet hakký, can, mal, mesken ve özel hayatýn dokunulmazlýðý, evlenme hakký, kadýn haklarý, sosyal güvenlik hakký gibi akla gelebilecek pek çok konuda Ýslam’ýn söyleyecek sözü ve kiþilere tanýmýþ olduðu hakkýn  varlýðý unutulmamalýdýr.

        Hutbemi  Sevgili peygamberimiz(sav)’in ilk insan haklarý beyannamesi sayýlabilecek veda hutbesindeki þu ifadeleri ile bitiriyorum;

“Ey insanlar! Bu günümüz , nasýl mukaddes bir gün, bu ayýmýz nasýl mukaddes bir ay, bu þehrimiz nasýl mukaddes bir þehir ise, biliniz ki, canlarýnýz, mallarýnýz, ýrzlarýnýz da, ta Allah’ýn huzuruna çýkýncaya kadar bu mukaddes gün, bu mukaddes ay bu mukaddes þehir gibi, yekdiðerinize karþý mukaddestir (4)

 

                                              Mehmet ARSLANER

                                                      Erzin Vaizi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

gazetealemi

ÝL                     : HATAY

AY-YIL             : AÐUSTOS - 2007

TARÝH              : 03.08.2007

 

ÝSLAMDA ÇALIÞMANIN ÖNEMÝ

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى

Muhterem Mü’minler!

Ýslâm; madde ile mânâ, ruh ile beden, dünya ile ahiret arasýnda hassas dengeler koymuþtur. Bu ölçülere uyarak çalýþanlar, dünya ve ahiret saadetine ererler. Dinimiz, dünya ve ahiret mutluluðu için çalýþmayý farz kýlmýþtýr. Þu halde, Allah Teala’nýn hoþnutluðunu kazanmak için çalýþmalýyýz. Çünkü insan, dünya ve ahirette kendi amelinin karþýlýðýný görecektir. Nitekim bu gerçek, Kur’an-ý Kerim’de: “Doðrusu insanýn eline geçecek olan, kendi çalýþmasýndan baþkasý deðildir”1 þeklinde ifade olunmuþtur.

 

Muhterem Müslümanlar!

Kâinatý idare eden Cenâbý Allahtýr. O her an bu kainata hayat veriyor, yaratmaya devam ediyor. “Göklerde ve yerde bulunan herkes, O’ndan ister. O ise, her an yaratma halindedir”2 ayeti, bu gerçeðe iþaret ediyor. Varlýklar; ibadet, rýzýk, affedilme ve benzeri konularda Allah’tan yardým isterler. Allah; diriltmek, öldürmek, deðerli veya deðersiz kýlmak, zengin veya fakir yapmak, isteyene vermek ve benzeri iþlerde; her an kainatta tasarruf etmektedir. Madem ki; yer çalýþýyor, gök çalýþýyor; öyleyse bizim de Allah’ýn kullarý olarak çalýþmamýz, hem de çok çalýþmamýz gerekmez mi? Yüce Rabbimiz Kur’an’da, bizim; hem dünya hem de ahiret için çalýþmamýzý emrediyor. Kasas Sûresi’nin 77’inci ayetinde: “Allah’ýn sana verdiðinden (O’nun yolunda harcayarak) ahiret yurdunu ara. Ama dünyadan da nasibini unutma. Allah’ýn sana ihsan ettiði gibi, sen de (insanlara) iyilik et...” buyurulmaktadýr.

 

Deðerli Mü’minler!

Peygamberimizin þu hadisi þerifleri, bu konuyu çok güzel açýklamaktadýr: “Sizin hayýrlýnýz; ne dünyasýný ahireti için, ne de ahiretini dünyasý için terk edendir. Her ikisi için de çalýþandýr.”3  “Hiç kimse, elinin emeðinden daha hayýrlý lokma yiyemez.”4  “Ýki gününü birbirine eþit geçiren aldanmýþtýr.”5  “Amellerin en üstünü, helal kazanç saðlamak için çalýþmaktýr.”6  “Rýzkýný araþtýran, bunun için çalýþan kimse; Allah yolunda cihat yapan gibidir.”7  “Baþkalarýna muhtaç olmamak, çoluk-çocuðunun mutluðu ve komþularýna yardým niyeti ile çalýþan ve helalinden para kazananlar, yüzleri ak olarak Allah’a ulaþacaklardýr.”8  “Helalinden çalýþarak, yorgun bir vaziyette yataða giren insanýn günahlarý affedilecektir.”9  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aziz Mü’minler!

Müslümanlýk, hayat dinidir. Hareket ve çalýþma dinidir. Zenginlik dinidir. Ýslam’ýn beþ temel esasýndan ikisi; Hac ve Zekat, çalýþan ve zengin olanlarýn yapabilecekleri ibadetlerdir.

Allah Teala; “Yeryüzüne daðýlýn. Allah’ýn lütfundan rýzkýnýzý arayýn”10, “Zerre miktarý iyilik yapan, onu görecektir. Zerre miktarý kötülük yapan da, onu görecektir”11 buyurmaktadýr. Hutbemi, Peygamber Efendimiz (s.a.s.)’in duasýyla bitirmek istiyorum: “Allahým! Sýkýntý ve hüzünden, acizlik ve tembellikten, korkaklýk ve pintilikten, insanlarýn kahrýndan sana sýðýnýrým.”12

 

                                                           DÝYANET

 

________________________

1 Necm, 39.

2 Rahman, 29.

3 Cami’üs-Saðir, c.2, S.116.

4 Buhari, Büðû, 15.

5 Keþfu’l-Hafa, c.2, s.123,H.No:1406.

6 Feyzül Kadir, c.2, s.26, H.No:1238.

7 Ýhya, c.2, s.89.

8 H.B. Çantay, 40 Hadis, No:33.

9 Cami’üs-Saðir, c.2., s.287.

10 Cuma, 10.

11 Zilzal, 7-8.

12 Tac, c.5, s.113

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

gazetealemi

ÝL : ÝSTANBUL
AY-YIL : KASIM-2007
TARÝH : 02.11.2007 (1. HAFTA)

بسم الله الرحمن الرحيم
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ اَلَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ {1} و قال رسول الله صلي الله عليه وسلم: " اَلتَّاجِرُ الصَّدُوقُ اْلأَمِينُ مَعَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ {2}

TÝCARET AHLÂKI

Muhterem Müslümanlar!

Yüce dinimiz Ýslâm, emir ve yasaklarýyla fert ve toplumun dünyevî ve uhrevî huzur ve saadetini hedeflemiþ, bu amaçla hýrsýzlýðý, yalan söylemeyi, hile yapmayý, ticaret ve alýþveriþte eksik ölçme ve eksik tartmayý, kýsaca baþkalarýna zarar veren her türlü haksýz davranýþlarý haram kýlmýþtýr.
Bu hususta Cenâb-ý Hak Mutaffifîn sûresinde þöyle buyurmaktadýr: “Ýnsanlardan alýrken ölçüp tarttýklarýnda tam, onlara vermek için ölçüp tarttýklarýnda ise noksan yapan hilekârlara yazýklar olsun. Onlar düþünmezler mi ki büyük bir günde (hesap vermek için) diriltilecekler! Öyle bir gün ki, insanlar o günde âlemlerin Rabbinin huzurunda divan duracaklardýr”[1].

Deðerli Müminler!

Müslüman, kazancýnýn helal olmasýna, kazanýrken de baþkasýnýn hakkýna tecavüz etmemeye özen göstermeli, yaptýðý iþi, ibadet þuuru içinde dürüstçe yapmalý, aldýðý ücretin helal olmasýna dikkat etmelidir.
Sevgili Peygamberimiz, ticaret ahlâký ile ilgili prensipleri ortaya koyarken, ticarette haksýz rekabeti, müþteri kýzýþtýrmak için alýcýymýþ gibi davranmayý, hileli artýrýmda bulunmayý yasaklamýþ [3]; gerçeði gizleyip yalan söyleyerek yapýlan alýþveriþin bereketini, Allah Teâlâ’nýn yok edeceðini [4] bildirmiþtir.
Yine Peygamberimiz, “Doðru ve güvenilir tacir (âhirette) peygamberler, sýddýklar ve þehitlerle beraberdir” [2] hadisiyle ticaret ahlâkýnýn önemini ve bu ahlâkýn kurallarýna uymanýn ne kadar ulvî bir davranýþ olduðuna dikkat çekmiþtir. Keza Resûlullah müþterinin gafletinden veya bilgisizliðinden faydalanýp, onu aldataný da sert bir dille ikaz etmiþtir.


Nitekim bir gün pazarý dolaþýrken bir yiyecek yýðýnýna elini daldýrmýþ, eline ýslaklýk gelince; “Nedir bu? diye sormuþ, bunun üzerine satýcý: Yaðmur yaðmýþtý ondan dolayý ýslandý diye cevap verince, Peygamberimiz: Niçin o ýslak tarafý halkýn görebilmesi için üste getirmedin? diye mukabelede bulunduktan sonra: “Bizi aldatan bizden deðildir.” [5] buyurmuþlardýr.
Bu uyarý da gösteriyor ki müþterinin, tüketicinin aldatýlmasý bir kul hakký ihlalidir, müslüman bir toplumda olmamasý gereken bir kötülük, bir hastalýktýr. Ýþ hayatýnda hileli yollara sapanlar, maddî bakýmdan bir þeyler kazansalar da dinî açýdan iflas etmiþ kiþilerdir. Nitekim Peygamber Efendimiz kul haklarýný ihlal eden kimseleri müflis olarak nitelendirmiþtir [6]. Onun açýklamasýna göre böyle bir kimse âhirette namaz, oruç, zekat gibi ibadetlerini yerine getirmiþ olarak Allah’ýn huzuruna gelir. Bununla beraber öyle günahlarla gelir ki kimilerine sövüp saymýþ, kiminin kanýný akýtmýþ, kiminin malýný yemiþ, kimine iftira etmiþtir. Bu durum karþýsýnda onun ibadetlerden elde ettiði sevaplardan alýnýp hak sahiplerine daðýtýlýr. Eðer ibadetleri ve iyilikleri bu haklarý ödemeye yetmezse, hak sahiplerinin günahlarýndan alýnýp hak yiyenin günahlarýna eklenir. Böylece sevaplarý gitmiþ, günahlarý da daha da artmýþ, dolayýsýyla iflas eden durumuna düþen bu kiþi cehenneme atýlýr.

Aziz Müminler!

Öyleyse dünya hýrsýna kapýlmadan, helalinden kazanýp çoluk çocuðumuza temiz rýzýk, helal lokma yedirelim. Özümüz, sözümüz, ticaretimiz, sanatýmýz, ortaklýðýmýz, dostluðumuz, arkadaþlýðýmýz hep dürüstçe olsun. Böylece dünyamýzý da, âhiretimizi de mamur edelim.
_________________________
[1] Mutaffifin 83/1-6.
[2] Tirmizî, “Büyû”, 4, Ýbn Mâce, “Ticaret”,1.
[3] Buhârî, “Büyû”, 58, 64, 70; Müslim, “Büyû”,11.
[4] Buhârî, “Büyû”, 26; Müslim, “Ýmân”, 117, “Müsâkât”, 131.
[5] Müslim, “Ýmân”, 164; Ebû Dâvûd, “Büyû”, 50.
[6] Bkz. Müslim, “Birr”, 59; Buhârî, “Mezâlim”, 10.



Ýstanbul Müftülüðü
Hutbe Komisyonu

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

gazetealemi

ÝL : ÝSTANBUL
AY-YIL : KASIM-2007
TARÝH : 09.11.2007 (2. HAFTA)
بسم الله الرحمن الرحيم
وَ لِلّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً {1}
و قال النبي صلي الله عليه وسلم : " اَلْحَجُّ الْمَبْرُورُ لَيْسَ لَهُ جَزَاءٌ إِلاَّ الْجَنَّةُ" {2}

HACCI ANLAMAK

Muhterem Müminler!

Hac mevsiminin baþlamasýyla binlerce vatandaþýmýz yakýnlarýyla birlikte büyük bir heyecan yaþamaktadýr. Bu heyecan mukaddes yolculuða yaklaþmanýn bir habercisidir.
Bazýlarý belki ömründe bir defa bile köyünden kasabasýndan çýkmamýþ, baþkalarýný tanýma imkaný bulamamýþ yüz binlerce müslümanýn, dünyanýn dört bir yanýndan gelmiþ milyonlarý görmesi, tanýmasý, onlarla omuz omuza namaz kýlmasý, tavaf ve sa’y yapmasý bile ne büyük bir olay, ne muhteþem bir güzelliktir!
Hayatýnda sadece bir kez hacca gidebilen Peygamber Efendimiz þöyle buyurdular: “Makbul haccýn bir tek karþýlýðý vardýr, o da cennettir” [2]. Aziz müminler, lütfen, þunu hiç unutmayýn: Bu büyük ödülü, yaptýðýmýz haccýn sayýsý deðil, sadece bir defa yapmýþ olsak bile, Allah katýndaki deðeri kazandýracaktýr. Bu bakýmdan haccýn diðer bütün ibadetlerden farklý bir yönü var; o fark da hacdan baþka, ömürde bir kez yapýlmasý farz ve yeterli olan ibadetin bulunmayýþýdýr.
Genel olarak Ýslâm dünyasýnda, özellikle de bizim millî kültürümüzde hac müslümanýn hayatýnda böylesine bir dönüm noktasýdýr. Onun için, daha hacca gitmeye karar vermesinden itibaren insanýn dinî ve ahlâkî davranýþýnda köklü ve derinden bir deðiþiklik baþlayacak. Artýk geçmiþteki cahillikler terk edilecek. Hacca gitmenin icabý olarak daha olgun bir dinî hayat dönemi baþlayacak. Ýbadetlerimiz daha muntazam, duygularýmýz daha temiz, kalplerimiz daha þefkatli, merhametli, affedici olacak; sözlerimiz daha güzel ve hayýrlý, iþlerimiz daha düzgün olacak; âhir ve akýbetimizi daha çok düþüneceðiz; ukbâmýz, ölüm ötemiz için daha çok hazýrlýk yapmaya gayret edeceðiz.

Deðerli Kardeþlerim!

Daha yola çýkmadan yapýlacak iþler var. Haccýn en baþý, bu ibadeti iyice anlayýp kavramaktýr; sonra hacca karþý derinden arzu hissetmek, sonra hacca gitmeye saðlam karar vermek, sonra engelleyici baðlardan kurtulmak gibi diðer hazýrlýklar gelir.


Tövbe etmek, kul haklarýný ödemek, geride kalanlarýn nafakasýný hazýrlamak gerekiyor. Hac parasý helal kazanç olmalý; mümkünse, lüzumu halinde fakirleri de kollayacak miktarda olmalýdýr. Hac arkadaþýný iyi olan ve iyilik için çalýþan insanlardan seçmek; akrabalarla, komþularla, dostlarla vedalaþmak, helalleþmek gerekir.
Hacca baþkalarýnýn kusurlarýný deðil, kendi kusurlarýmýzý görmek ve düzeltmek için gideceðiz. Tekrar ediyorum: Hacca baþkalarýnýn kusurlarýný deðil, kendi kusurlarýmýzý görmek ve düzeltmek için gidiyoruz. Orasý, baþkasýndan deðil, kendimizden þikayet etme; tövbe, istiðfar ve dua etme yeridir.
Elbette sorumlu kurumlarýn ve kiþilerin görevi hacýlarý imkanlar ölçüsünde rahat ettirmektir; ancak hacýnýn görevi de orada bedeninin rahatýný deðil, ruhunun huzurunu aramasýdýr; orada zamanýný zayi etmeyip her saniyesini tövbe, istiðfar, dua, zikir, tilavet gibi ibadetlerle zenginleþtirmesidir.

Muhterem Müminler!

Hac asla sýradan bir yolculuk, turistik bir olay gibi düþünülmemelidir. O bir ibadettir; mânevî bir arýnma ve yükseliþtir. Ýnsanýn, mümkün olduðunca maddî, bedensel ve dünyevî heveslerini geride býrakarak, kalbinden atarak, asýl hedefine adeta kilitlenmesidir. O hedef, hacý adayýnýn derin bir ruhaniyet ve mâneviyat sürecine girdiði hac yolculuðunun Kâbe ucunda Beytullah’ta gerçekleþecek olan “likaullah”týr; Allah’a kavuþma, Allah ile buluþmadýr.
Hacda manevî duygular doruk noktasýna ulaþýr. Diðer bütün müminlerle birlikte, hep bir aðýzdan; “Lebbeyk, Allahümme lebbeyk!” “Buyur Allahým! Emrine âmâdeyim Allahým! Senin eþin ve benzerin yoktur. Emret Allahým! Her türlü övgü, sana mahsustur. Nimet de senin, mülk de senin. Senin eþin ve benzerin yoktur.” diyerek “telbiye”yi okur. Yüce Rabbinden af ve maðfiret diler. Ayný þekilde Kâbe’yi tavaf ederken, Arafat’ta vakfe yaparken kendisi, aile fertleri ve bütün müslümanlar için dua eder. Ýþte bu coþku ve heyecanla gözlerden akan yaþlar, günahlara keffaret, ruhlara þifa olur. Ýþte Peygamber Efendimiz, böyle yapýlan makbul bir haccýn bir tek karþýlýðý olduðunu, onun da cennet olduðunu bize müjdeliyor.
Bütün hacý adaylarýmýzýn böylesine makbul, hayýrlý ve dönüþtürüp düzeltici bir hac yapmalarýný niyaz ediyorum.
_________________
[1] Âl-i Ýmran, 3/97.
[2] Buhârî, “Umre”, 1; Müslim, “Hacc”, 437.

Prof. Dr. Mustafa ÇAÐRICI
Ýstanbul Müftüsü

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

gazetealemi

ÝL : ÝSTANBUL
AY-YIL : KASIM-2007
TARÝH : 16.11.2007 (3. HAFTA)
بسم الله الرحمن الرحيم
وَماَ آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا {1}
و قال النبي صلي الله عليه وسلم: " وَ مَنْ أَحْيَا سُنَّتِي فَقَدْ اَحَبَّنِي ؛ وَ مَنْ اَحَبَنَّي كَانَ مَعِي فيِ اْلَجَنَّةِ" {2}
SÜNNETE BAÐLILIK
Muhterem Müminler!
Sevgili Peygamberimizin yaklaþýk 23 senelik peygamberlik hayatý boyunca, söylemiþ olduðu her söz, yapmýþ olduðu her iþ, emrettiði, yasakladýðý, onayladýðý veya reddettiði her þey, ayrýca hayatý, ahlâký ve þemâili ile ilgili olarak nakledilen bilgilerin tümü hadis veya sünnet olarak isimlendirilmektedir. Ýlmî kaynaklarda ayný anlamý karþýlamak üzere birbirinin yerinde kullanýlan hadis ve sünnet, dinimizin Kur’ân-ý Kerîm’den sonraki ikinci temel kaynaðýdýr ve bütün müslümanlar için baðlayýcý bir hüküm ifade eder. Cenâb-ý Hak Kur’ân-ý Kerîm’de “Peygamber size ne getirirse onu alýn, neyi yasaklarsa ondan da uzak durun” [1] buyururken ayný zamanda sünnetin dindeki yerine vurgu yapmaktadýr. Peygambere itaatin Allah’a itaat gibi olduðunu [3], Allah Resûlünün müminler için her yönüyle güzel bir örnek olduðunu belirten [4] âyetlerde de sünnetin önemine iþaret edilmiþtir.
Kýymetli Kardeþlerim!
Hz. Peygamber, Kur’an’la beraber sünneti göz önünde bulundurarak yaþanan hayatýn insaný hidayete ve saadete götüreceðini, sünnetten uzaklaþarak veya onu terk ederek yaþanan hayatýn sonunun da sapkýnlýk ve hüsran olacaðýný belirtmektedir. Vefatýndan kýsa bir süre önce söylendiði anlaþýlan bir hadisinde Efendimiz þöyle buyururlar: “Size iki þey býrakýyorum. Onlara sýký bir þekilde sarýldýðýnýz sürece yolunuzu þaþýrmazsýnýz. Bunlardan biri Allah’ýn Kitab’ý, diðeri de Resûlünün sünnetidir” [5]. Allah Resûlünün bizlere bir emaneti ve mirasý olan sünneti yaþamak ve yaþatmak dinin ayakta kalmasýna, sünneti red veya terk etmek ise dinî anlayýþ ve yaþayýþýmýzýn bozulmasýna sebep olur. Efendimiz bu hususa deðindiði bir hadisinde de þöyle buyurmaktadýr: “Dinin elden çýkýþý sünnetin terkiyle baþlar. Halat nasýl lif lif kopup parçalanýrsa, din de sünnetlerin birer birer terkiyle ortadan kalkar” [6].

Deðerli Müminler!
Sünnet, Allah’ýn son Kitab’ý olan Kur’ân-ý Kerîm’in açýklayýcýsý olmasý bakýmýndan dinimizde önemli bir yere sahiptir. Nitekim Kur’an’da emredilen ve Ýslâm’ýn þartý sayýlan namazýn nasýl kýlýnacaðý, orucun nasýl tutulacaðý, zekatýn nelerden ne kadar verileceði ve haccýn ne þekilde yapýlacaðý ile ilgili bilgiler hep hadislerden öðrenilmektedir. Ýman konularýnýn ayrýntýlarýna ait bilgilerin kaynaðý da hadislerdir. Bunun dýþýnda, Kur’an’da esaslarý verilip ayrýntýlarý zikredilmeyen, ancak Hz. Peygamber’in günlük hayatýnda tatbik ettiði ve müslümanlar için uyulmasý gerekli olan birçok ahlâkî prensip de sünnete dayanýr. Bu hususlar bize, sünnet olmadan Kur’an’ýn birçok âyetini anlamanýn ve Ýslâm’ý doðru bir þekilde yaþamanýn mümkün olamayacaðýný göstermektedir.
Muhterem Cemaat!
Hz. Peygamber’in hayat biçimi olan sünnete saygý göstermek, onu korumak ve hayatýmýzý ona göre düzenlemek dinî bir görevdir. Sünnete dayanan davranýþlarýmýz bizi Peygamber Efendimize yaklaþtýrýr, ona benzememize ve onun sevgisini kazanmamýza vesile olur. Kýyamet gününde þefaatine nâil olmamýza ve onun “ümmetimdir” diyerek bize sahip çýkmasýna sebep teþkil eder. Bu bakýmdan sünneti hafife almamalý, günlük hayatýmýzda elden geldiðince Efendimizin davranýþlarýný örnek alarak yaþamaya çalýþmalýyýz.
Sünnetsi dýþarýda býrakan, Kur’an bize yeter diyen bir Ýslâm anlayýþý yanlýþtýr. Bakýn Peygamberimiz bu düþüncede olanlarý nasýl uyarýyor: “Benim emrettiðim veya nehyettiðim bir konu kendisine iletildiðinde sakýn sizden birinizi, koltuðuna yaslanmýþ olarak, ‘biz onu bunu bilmeyiz, Allah’ýn Kitab’ýnda ne bulursak ona uyarýz, o kadar’ derken bulmayayým” [7].
Sözümüm Peygamber Efendimizin konuyla ilgili çok önemli ifadeleriyle bitiriyorum. Buyuruyorlar ki: “Kim benim sünnetimden (yaþam tarzýndan) yüz çevirirse benden deðildir” [8]. “Benim sünnetimi (sevip) yaþatan beni de sevmiþ olur. Beni seven ise cennette benimle beraber olacaktýr” [2].
_______________________
[1] Haþr, 59/7.
[2] Tirmizî, “Ýlim”, 16.
[3] Nisâ, 4/80.
[4] Ahzâb, 33/21.
[5] Muvatta, “Kader”, 3.
[6] Dârimî, “Mukaddime”, 16.
[7] Ebû Dâvûd, “Sünnet”, 5; Tirmizî, “Ýlim”, 10.
[8] Buhârî, “Nikâh”, 1.
Dr. Mehmet EFENDÝOÐLU
Üsküdar Vaizi

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

gazetealemi

ÝL : ÝSTANBUL
AY-YIL : KASIM-2007
TARÝH : 23.11.2007 (4. HAFTA)
بسم الله الرحمن الرحيم
هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي ْالأ ُمِّيِّينَ رَسُولاً مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ
آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ {1}
و قال النبي صلي الله عليه وسلم:" إِنَّماَ بُعِثْتُ مُعَلِّمًا"{2}

ÝLÝM ve TERBÝYE
Deðerli Kardeþlerim!
Yüce dinimiz bütün emir ve yasaklarýyla, inanç, ibadet ve amelleriyle insanýn her iki dünyada mutlu olmasýný hedeflemiþtir. Bu amaçla, okuma-yazma bilmeyen [1] ve cahilliðiyle övünen bir topluma gönderilen Peygamberimizin Allah’ýn lütfuyla böyle bir toplumdan son derece faziletli ve medenî bir nesil çýkartmasý insanlýk tarihinin en müstesna vakýalarýndan biridir. Bu durum ayný zamanda en zalim insanlarýn bile örnek bir eðitimle nasýl olgun birer þahsiyet olabileceklerini bizlere göstermiyor mu?
Kur’ân-ý Kerîm okumaya, öðrenmeye, yazmaya büyük önem vermiþtir. Nitekim ilk inen âyetlerde okumaktan, kalemden, yazýdan söz edilmektedir [3]. Cenâb-ý Allah okuyan, öðrenen ve öðrendiklerini uygulayan kimseleri övmüþ ve onlarý diðer inananlardan üstün tutmuþtur [4].
Muhterem Cemaat!
Her müslüman dünya ve âhireti için kendisine lazým olan bilgileri elde etmekle yükümlüdür. Ýlim ve bilgilenme faaliyeti ile ilgili Kur’an’da 750 civarýnda âyetin geçmesi konuya verilen ehemmiyete iþaret etmektedir. Cenâb-ý Allah bize “Rabbim! Ýlmimi arttýr” [5] diye yakarmamýzý öðütlemektedir. Ancak þunu da unutmamalýyýz ki, bütün nimetler gibi bilginin de dünya ve âhiret hayatýmýza faydalý olmasý gerekir. Nitekim Peygamber Efendimiz bir duasýnda faydasý olmayan bilgiden Allah’a sýðýnmýþtýr. Yine Efendimiz “Bilen, bildiklerini uygulayan ve baþkalarýna öðreten kimse melekler arasýnda büyük diye anýlýr” [6] buyurmaktadýr.





Allah Teâla savaþ halinde bile ilim sahiplerinden cepheye gitmeyip toplumu aydýnlatma görevine devam etmelerini istemiþtir [7].
Eðitimde ilk dönemin ne kadar önemli olduðunu uzmanlar anlatýyorlar. Bu dönemde çocuklarý ihmal etmenin acý sonuçlarýný yaþayanlarýmýz az mý? Çocuk ilk eðitim ve terbiyesini ailede alýr, bu itibarla anne-babalar çocuklarýn ilk öðretmenleridir. Anne-babalar bazý þeyleri çocuðuna öðretebilecek seviyede deðilse onlarý öðretecek birilerini bulmakla sorumludur. Anne-babanýn mesuliyeti çocuklarý okula göndermekle bitmez. Aile çocuðuna bazý ahlâkî ve dinî bilgileri ve millî kültürümüzü, örf ve adetlerimizi öðretmeli, öðrenecekleri ortam ve þartlarý hazýrlamalýdýr. Her birimiz sorumluluk taþýyan aile fertleriyiz. Hepimiz bizden sonraki nesillere iyi þeyler kazandýrma imtihaný veriyoruz. Sonraki nesillerden iyi þeyler beklemek onlara ne kadar iyi örnek olduðumuza da baðlýdýr.
Bugün genç nesillerde yaygýnlaþan sigara, alkol, uyuþturucu gibi zararlý maddelerle, her türlü þans oyunlarý, kumar ve cinsel sapmalar gibi olumsuzluklarla mücadelede hepimize görevler düþmektedir.
Ancak bu mücadelede en büyük görev toplumu eðitme konumundaki ilim adamlarýna, daha çok da eðitimcilere düþmektedir.
Aziz Cemaat!
Okula giden her çocuk için ilk öðretmeni unutulmaz bir yere sahiptir. Hemen hemen hepimize okuma-yazmayý öðreten onlardýr. Öðretmenlerimizin sorumluluðu büyük olduðu gibi hakkýyla yaptýklarý iþin mükâfatlarý da büyüktür. Peygamberimizin “Allah, melekler, yer ve gökte bulunan her þey, yuvasýndaki karýncaya, denizdeki balýða varýncaya kadar bütün canlýlar insanlara iyilik öðreten muallime dua ederler” [8] müjdesi bu durumu ne de güzel ifade ediyor!
Bize okumayý, yazmayý öðreten, çok kýymetli bilgiler kazandýran deðerli hocalarýmýzdan vefat edenleri rahmet ve minnetle anýyoruz. Hayatta olan ve görevi baþýnda bulunan bütün öðretmenlerimize baþarýlar diliyor, hayýr dualarýmýzla eðitim camiasýnýn öðretmenler gününü kutluyoruz.
__________________________
[1] Cuma, 62/2.
[2] Ahmed b. Hanbel, Müsned, III, 328.
[3] Alak, 96/1-5.
[4] Zümer, 39/9.
[5] Kehf, 20/114.
[6] Tirmizî, “Ýlim”, 19.
[7] Tevbe, 9/122.
[8] Tirmizî, “Ýlim”, 19.
Ýstanbul Müftülüðü
Hutbe Komisyonu

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

gazetealemi

ÝL : ÝSTANBUL
AY-YIL : KASIM-2007
TARÝH : 30.11.2007 (5. HAFTA)
بسم الله الرحمن الرحيم
يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا {1}
و قال النبي صلي الله عليه وسلم:
"بِحَسْبِ امْرِئ ٍ مِنَ الشَّرِّ انْ يَحْقِرَ اَخاَهُ الْمُسْلِمْ" {2}
ENGELLÝLERE KARÞI GÖREV ve SORUMLULUKLARIMIZ
Aziz Müminler!
Dünyanýn her yerinde olduðu gibi, ülkemizde de, zihnî, rûhî ve bedenî yönden engelli ve özürlü insanlar bulunmaktadýr. Bu kardeþlerimize karþý duyarlý olmak, gereken ilgi ve desteði göstermek insanî ve Ýslâmî görevimizdir. Sevgili Peygamberimiz (s.a.v.), “Bakýma muhtaç kimselerin sorumluluðu bize aittir” [3] buyurarak ihtiyaç sahibi ve engelli kimselere toplum olarak sahip çýkýlmasýný istemiþtir. Diðer bir hadislerinde ise, "Kim mü’min kardeþinin bir ihtiyacýný karþýlarsa Allah da onun bir ihtiyacýný karþýlar. Kim müslümanýn bir sýkýntýsýný giderirse Allah da kýyamet gününde onun bir sýkýntýsýný giderir” [4] buyurmuþlardýr. Kur’ân-ý Kerîm’de hastalara, çaresizlere ve engellilere özel kolaylýklar tanýnmasýný emreden çok sayýda âyet var. Ayrýca Resûl-i Ekrem de bizzat, hasta, engelli, özürlü ve muhtaç kimselere sahip çýkmýþ, onlara þefkat ve merhamet göstermiþtir. Peygamberimiz engelli kimselere yol göstermenin, onlara rehberlik etmenin ve ihtiyaçlarýný karþýlamanýn Allah katýnda sadaka olduðunu bildirmiþtir [5].
Muhterem Kardeþlerim!
Bir çok insan, doðuþtan yahut sonradan elîm bir kaza veya hastalýk sonucu felçli, ortopedik engelli, iþitme ya da görme özürlü olabilmektedir. Kim bilir belki de hiç beklenmedik bir anda bizler de engelli ya da özürlü olabiliriz; -Allah korusun- gören gözümüz görmez, iþiten kulaðýmýz iþitmez, tutan elimiz tutmaz, yürüyen ayaðýmýz yürüyemez olabilir. Bu nedenle, bir yandan saðlýðýmýzý korumak için gerekli tedbirleri alýrken; diðer yandan da fert, aile, sivil toplum örgütleri ve kamu kuruluþlarý olarak engelli ve özürlü kardeþlerimize karþý maddî ve manevî sorumluluklarýmýzýn olduðunu unutmamalýyýz.
Özürlü ve engelli kimselere deðer vermeli, söz ve davranýþlarýmýzla onlarýn gönüllerini almalý, huzur ve mutluluklarýna vesile olmalýyýz. Hayatlarýný kolaylaþtýrýcý mahiyette her türlü maddî ve manevî tedbiri almalý, gerekli altyapý hizmetlerini sunmalýyýz.
Engelli ve özürlü çocuklarý olan ailelere yardým yapmalý, eðitim ve öðretim desteðinde bulunmalýyýz. Ýmkânlarýmýzý zorlayarak, özürlü ve engelli kardeþlerimize iþ imkâný saðlamalý; böylece onlara, çalýþýp üretmenin ve helâlinden kazanmanýn mutluluðunu tattýrmalýyýz. Müslüman bireye, müslüman topluma yakýþan budur. Bu konuda bizim baþka toplumlardan geri olmamýz Müslümanlýðýmýza yakýþmaz. Biz “Bütün insanlýk bir ailedir.”[6] buyuran bir Peygamberin ümmetiyiz.
Diðer yandan, hiçbir engelli ve özürlü kimseyi, “kör, saðýr, dilsiz ve topal ” gibi sýfatlarla nitelememeli, her türlü aþaðýlayýcý söz, fiil ve davranýþlardan sakýnmalý, þakayla da olsa onlarla alay etmemeliyiz. Kur’ân-ý Kerîm bunu kesin ifadelerle yasaklamýþtýr [7]. Sevgili Peygamberimiz bu konuda þu uyarýyý yapmaktadýr: “Kardeþinin derdine sevinip gülme, sonra Allah ona merhamet eder de, seni onun sahip olduðu dertle müptela kýlar” [8].
Saygýdeðer Müminler!
Engelli ve özürlü kardeþlerimiz de bilmelidirler ki, misafirhane olan bu dünya, imtihan yeridir. Ýnsanlar, imtihan dünyasýnda iyi-kötü, acý-tatlý olaylarla karþýlaþabilirler; sevindikleri anlar olduðu gibi üzüldükleri anlar da olur; bazen nimetlerle bazen de çeþitli sýkýntýlarla denenirler. Bu sýkýntýlar, kimi zaman insanlarýn kendi ihmal veya kusurlarýndan, kimi zaman da hiçbir kusur ve ihmalleri olmadýðý halde, sorumsuz ve kural tanýmaz insanlardan kaynaklanabilir. Bu bakýmdan,-hangi sebeple olursa olsun- engelli ve özürlü durumda olan kardeþlerimiz, maruz kaldýklarý hastalýk ve kayýplara sabretmeli; hiçbir zaman engelliliðin, kendileri için bir noksanlýk veya kusur olduðu psikolojisine kapýlmamalýdýrlar. Çünkü Allah katýnda hiçbir insanýn diðerinden iman, salih amel ve takva dýþýnda bir üstünlüðü yoktur. Yüce Allah insanlarý dýþ görünüþlerine, mal, mülk, makam ve servetlerine göre deðil; kalplerine, gönüllerine ve amellerine göre deðerlendirir.
Hutbemi bu hususu en güzel þekilde ifade eden Hucûrât, Sûresi’nin 13. âyetinin meâliyle bitiriyorum: “ Ey insanlar! Þüphe yok ki, biz sizi bir erkek ve bir diþiden yarattýk ve birbirinizi tanýmanýz için sizi boylara ve kabilelere ayýrdýk. Allah katýnda en deðerli olanýnýz, O’na karþý gelmekten en çok sakýnanýnýzdýr. Þüphesiz Allah, yaptýklarýnýzý hakkýyla bilen ve onlardan hakkýyla haberdâr olandýr” [1].
__________________
[1] Hucûrât, 49/18. [2] Müslim, “Birr”, 32.
[3] Buhârî, “Ferâiz”, 25. [4] Buhârî, “Mezâlim”, 3.
[5] Ahmed b. Hanbel, II, 350; V, 154, 168-169.
[6] Müslim, “Itk”, 16.
[7] Hucurât, 49/11.
[8] Tirmizî, “Kýyâme”, 54.
Ýstanbul Müftülüðü
Hutbe Komisyonu

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

gazetealemi